Een brief voor jou

Steeds wil ik maar weer eens bij je op bezoek komen.
Maar je hebt al zoveel gepland.

Van week tot week staat jouw agenda voller dan vol.
Gewoon ongekend.

Ik vroeg je of er ruimte voor een spontane ontmoeting nog ergens was.
Nee, druk helaas, misschien over een maand of twee pas.

Ik zie het: je bent moe, en je denken gaat soms wat traag.
Lichamelijke klachten, maar wel heel vaag.

Daar ben ik weer, ik probeer het toch weer opnieuw.
Iets leuks en spontaans, geen dure kleding of een nieuwe auto. De natuur voor vandaag.

Je gaat door en ziet mij steeds minder, en vergeet wat wij samen hadden.

Steeds meer voel ik de afstand en ben ergens gaan zitten.
Wel daar waar ik je nog kan zien. Maar jij mij niet.

Waar wil je niet mee geconfronteerd worden? Wat mag je van jezelf niet zien of zijn?

Dat we bij elkaar horen? En we genoeg aan elkaar hebben?
Dat je ook nee kan zeggen: het is mij te veel.

Ik sta nu even stil. Ik neem dit moment in mijn ziel en lichaam, elk deel.

Ga maar voorbij aan al die beren op de weg, je ziet ze nu eens niet. Ze hebben pech.

Ik wil je zo graag laten weten dat je goed en mooi bent.
En dat je mag kiezen voor het leven dat jij wilt en wat je bent gewend.

Want geen mens is elke dag te druk. Dat maak je jezelf wijs.
En het brengt je dan zo van stuk.

Neem je mijn aanbod weer aan?
Nemen we de tijd voor elkaar?

Ik begin te lopen. Zie je daar.

Veel liefs,

Jouw mooie leven

Door: Anne-Paule