Persoonsgegevens

Als ik je vraag wie je bent ga je waarschijnlijk als eerste je naam woonplaats en studie of beroep opnoemen. Gezin van herkomst. Ik zie dat als de buitenkant van jouw profiel van wie je deels bent. Een naam heb je gekregen net zoals je als kind niet je woonplek hebt uitgekozen.

Wie ben jij?

Je vaste omgeving vertelt je heel vaak hetzelfde. De mensen die er wonen, de winkels, verenigingen, feesten. Als jij je naar andere omgeving verplaatst triggert dat andere interesses en gedeeltes van je geest. Ergens anders eten, leven en deelnemen. Altijd maar meegaan met de gecreëerde levensstijl en visie van een ander geeft je een disconnectie met je eigen persoonlijkheid, wat weer gevolgen kan hebben voor de rest van je keuzes en leven. Wat verwacht jij van jezelf? Waarom doe je dit ? Door deze vragen te stellen, gooi je een deur open naar jouw innerlijke wereld.

Jezelf zien

Een studie afmaken omdat het van je opvoeders moet? Er zijn mensen die roepen dat een tussenjaar verloren tijd is. Op een mensen leven? Serieus? Ik zie het als de grootste en mooiste kans die je is gegeven om deze tijd goed te gaan benutten. Zo kun je echt het onderzoek doen. Om niet meteen in de stroom meegenomen te worden. Dit is een kans om bij te schaven en bij te stellen. En terug te komen met een stevige basis. Jouw basis waar je zelf aan hebt gebouwd.

Systemen

Veel mensen lopen vast in hun leven omdat ze in aangeleerde stijlen en patronen blijven leven. Het is je meegegeven op het moment dat je op aarde komt. Aangedragen tijdens de opvoeding, een opvoeding die al generaties lang vaststaat, en zo deels overgenomen worden door jou als persoon. De opbouw van jou als individu. De bril waar jij de eerste jaren van je leven door heen hebt gekeken.

Er komt in bijna ieders leven een moment dat ze gaan starten met afbreken. Weg, soms met een rot vaart, maar ook met veel vragen als alles afbrokkelt wat ze dachten te zijn. De echte vraag die dan nog staat: wie ben ik dan? Daar sta je dan, ga ik echt graag vissen? Wil ik echt graag naar een camping? En is paars wel mijn lievelingskleur?  Waarom vier ik mijn verjaardag terwijl ik liever naar de film wil gaan met mijn beste vriend. Dit zijn nog maar de meest simpele vragen.

Soms neem ik mij voor om langer na te denken bij keuzes en gedachten over iets wat mij bezighoudt. Zo riep ik onlangs tijdens een gesprek dat ik z’n grote hekel had aan wielrennen. En ineens zag ik mijzelf weer terug op een renfiets. En besefte ik dat ik het eigenlijk altijd ontzettend leuk vond. En het juist een sport is waar ik veel bewondering en liefde voor heb. Het was de obsessie van mijn vader voor deze sport die mij zo liet denken en daardoor verplaatste ik mijn passie naar het stort. Door deze twee te splitsen kreeg ik weer het inzicht dat ze los van elkaar staan.

Het is een lang proces. Net zoals we eerst alles gingen opbouwen vanaf baby, ga je terug herzien en omarmen: dit is wie ik ben. Het is je niet los maken van je ouders (opvoeders) maar je eigen leven in jouw armen en ziel nemen.

Slot

Ik had laatst een mooi gesprek met een vriend van mij. Hij zit nu in dit proces, het is speciaal en pijnlijk maar ook mooi. En ik romantiseer het bijna. Mag ik je feliciteren zei ik, want eindelijk ben je begonnen om jezelf iets te geven. Begin maar te bouwen. Alles zelf bij elkaar te zoeken. Maar als je klaar bent, dan weet je: dit ben ik, dit ben ik echt! En dan is er geen weg terug.

Een paar vragen die jij jezelf nu kunt stellen

– welke verplichting leg jij jezelf nu op?

– wat wil je echt niet meer?

– wat zou je graag willen vieren?

– heb je een levenswijze? Waar is die ontstaan?

– welke drie thema’s komen sterk naar voren als jij aan jouw leven denkt?

– welk cadeautje wil jij jezelf geven?

–  wat is het mooiste gedeelte uit je kindertijd?

–  wat doe je om kinderlijk te blijven?

–  als je een feest moest geven over je leven, welk thema heeft het dan ?

Bedankt voor het lezen, heb je vragen? Stuur mij via “contact” op deze site een berichtje

Veel liefs,

Anne-Paule